Małgorzata Wisłowska

 

Absolwentka kognitywistyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

Uzyskała tytuł MSc in  Brain Imaging na Uniwersytecie w Nottingham

Obecnie odbywa studia doktoranckie na Uniwersytecie w Salzburgu

Na trzecim roku kognitywistyki wyjechałam do Austrii w ramach programu międzynarodowej wymiany studenckiej Erasmus. Podczas pobytu na uniwersytecie w Salzburgu dostałam możliwość udziału w badaniach prowadzonych w Laboratorium Snu i Świadomości pod przewodnictwem Profesora Manuela Schabusa. Główne projekty w które zostałam zaangażowana dotyczyły zasobów poznawczych i świadomości u pacjentów po ciężkim urazie mózgu, oraz konsolidacji pamięci podczas snu.

Zaangażowanie w prace laboratorium opłaciło się i po skończeniu studiów w Toruniu zaproponowano mi kontynuacje pracy na Uniwersytecie w Salzburgu jako pomocnik naukowy. Kolejne dwa lata spędziłam rozwijając swoje umiejętności w zakresie pozyskiwania i analizy danych behawioralnych jak i fal mózgowych zarejestrowanych prze pomocy elektroencefalogramu (EEG).

Następnie wyjechałam do Wielkiej Brytanii gdzie studiowałam metody obrazowania mózgu (MSc in Brain Imaging) na Uniwersytecie w Nottingham. Praca magisterska napisana pod opieką dr. Markusa Bauera dotyczyła percepcji wzrokowej rozumianych w ramach teorii predictive-coding and Bayesian perception. Przy użyciu narzędzi z psychofizyki, magnetoencefalogramu (MEG) oraz stymulacji elektrycznej mózgu (tACS) badaliśmy w jaki sposób oczekiwania (top-down) i informacje wizualne (bottom-up) wpływają na podejmowane decyzje.

Obecnie jestem studentem studiów doktoranckich na Uniwersytecie w Salzburgu, które są w pełni fundowane przez austriacki fundusz naukowy (FWF). Do tej pory udało mi się opublikować jeden artykuł naukowy jako pierwszy autor, 5 artykułów jako współautor oraz trzy rozdziały w książkach naukowych. Uczestniczyłam w kilku konferencjach międzynarodowych podczas których miałam możliwość zaprezentowania swojej pracy w formie plakatu lub ustnej prezentacji.

Studia w Toruniu wyposażyły mnie w narzędzia, który pozwoliły mi na dalszy rozwój naukowy. Multidyscyplinarny charakter studiów, wykłady przedstawiane przez specjalistów w swoich dziedzinach, zaangażowanie i pomocność pracowników naukowych, spora ilość wydarzeń dodatkowych (spotkania, warsztaty, konferencje) były nie tylko praktycznie przydatne, ale również stanowiły inspiracje, która wraz z konsekwentną pracą umożliwiły mi dojście do miejsca, w którym jestem teraz.